PARAFIA ŚWIĘTEGO PAWŁA

RUDA ŚLĄSKA - NOWY  BYTOM

PARAFIA ŚWIĘTEGO PAWŁA

RUDA ŚLĄSKA - NOWY  BYTOM

ZARZĄDZENIE METROPOLITY KATOWICKIEGO Z DNIA 24 PAŹDZIERNIKA 2020 R. W ZWIĄZKU Z AKTUALNĄ SYTUACJĄ EPIDEMICZNĄ

Mając na uwadze, że całe terytorium naszego kraju objęto tzw. czerwoną strefą, wszystkim wiernym udzielam ogólnej dyspensy od obowiązku niedzielnego i świątecznego uczestnictwa we Mszy św. w okresie obowiązywania wyżej wymienionej regulacji.

1. Do obowiązku proboszcza / administratora parafii należy podanie do publicznej wiadomości liczby osób mogących uczestniczyć we Mszy św. i w nabożeństwach (1 os./7 m2). Ze względów praktycznych zaleca się oznaczenie miejsc w kościele z zachowaniem koniecznego dystansu.

2. W aktualnej sytuacji zalecane jest wznowienie transmisji w Internecie Mszy św. niedzielnych odprawianych w kościele parafialnym, a także nabożeństw różańcowych. Nadal usilnie polecam zachowywanie wszystkich norm sanitarnych. Szczególną uwagę zwracam ponadto na udzielanie Komunii św. na rękę, do czego należy wiernych usilnie zachęcać w oparciu o tradycję i naukę Kościoła, przypomniane w dokumencie Komisji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów KEP z dnia 3 października 2020 r. Mając na uwadze powagę sytuacji, zobowiązuję celebransów do dezynfekcji rąk przed i po komunikowaniu, jak również do zakładania podczas tej posługi maseczek. Koncelebransów obowiązują one w czasie całej Mszy św.

3. Ze względu na zakaz organizowania wszelkiego rodzaju zebrań powyżej pięciu osób należy zawiesić na czas nieokreślony spotkania formacyjne i katechetyczne w parafii.

4. Należy też zawiesić spotkania formacyjne organizowane w gronie kapłanów oraz ograniczyć indywidualne spotkania księży, aby nie dopuścić do sytuacji braku duszpasterzy do codziennej posługi duszpasterskiej i katechizacji.

5. Dopuszcza się możliwość odwiedzin chorych w parafii. Należy jednak wizyty rozłożyć tak, by w danym dniu odwiedzić jednego lub dwóch chorych. W czasie sprawowania sakramentów należy zachować wszystkie wymogi bezpieczeństwa.

6. Od 1 listopada br. udzielanie sakramentu bierzmowania jest zawieszone, podobnie wizytacje kanoniczne jak i wszelkie inne formy, nawet wcześniej ustalone, posługi pasterskiej arcybiskupa i biskupów pomocniczych.

7. Ponieważ wzrasta liczba księży chorych na COVID-19, proszę ich proboszczów/współpracowników o przekazywanie do dyrektora Wydziału Duszpasterstwa KM informacji nie tylko o zakażeniu, ale także o aktualnym stanie zdrowia księży, ewentualnej hospitalizacji, potrzebach itd.

8. Informuję, że Radio eM (radio archidiecezji katowickiej) wznawia codzienną transmisję Mszy św. wieczornej z katedry Chrystusa Króla o godz.18.00. Niezmieniona pozostaje transmisja Mszy św. niedzielnej (godz.12.00).

9. Wobec zbliżającej się uroczystości Wszystkich Świętych i wspomnienia Wszystkich Wiernych Zmarłych informuję, że zgodnie z dekretem wydanym na polecenie papieża Franciszka przez Penitencjarię Apostolską, w tym roku odpust zupełny za zmarłych można zyskiwać nie przez pierwsze osiem dni listopada, ale przez cały miesiąc.

10. Nawiązując do Okólnika Duszpasterskiego 23/2020 podkreślam apel o włączenie się parafii w działania charytatywne wobec osób w starszym wieku i chorych. Tam gdzie to możliwe, posługę parafialnych zespołów charytatywnych niech wzmocni pomoc stałych diakonów, nadzwyczajnych szafarzy Komunii św. i wolontariuszy. Zachęcam Parafie, aby włączyły się w Solidarnościowy Korpus Wsparcia Seniorów.

Korzystając z okazji składam wszystkim – duchownym i wiernym świeckim - szczere podziękowanie za modlitewne wsparcie w minionym okresie zakażenia koronawirusem. Bóg zapłać Służbie Zdrowia za pomoc i wsparcie. Wszyscy – niezależnie czy chorzy czy zdrowi – twórzmy solidarną wspólnotę zmagającą się z zagrożeniem zdrowia, a nawet życia; niech nas wszystkich ochroni tarcza modlitwy różańcowej i wsparcie Matki Bożej Piekarskiej, Lekarki!

† Wiktor Skworc Arcybiskup Metropolita Katowicki

Katowice, 24 października 2020 r. VA I – 93/20

ZASADY BEZPIECZEŃSTWA W CZASIE EPIDEMII

W związku z dużą liczbą nowych zakażeń i objęciem od 10 października 2020 roku całego kraju strefą żółtą, przypominamy wszystkim Księżom o obowiązujących zasadach związanych z bezpieczeństwem epidemicznym w duszpasterstwie parafialnym: 1. Wszyscy obecni w kościele (kaplicy) – oprócz sprawującego liturgię – mają obowiązek pełnego zasłaniania nosa i ust (maseczka). Prosimy, aby Księża egzekwowali go w swoich parafiach, przypominając o nim na początku każdej Mszy św. i nabożeństwa;

2. W związku z dużą liczbą nowych zakażeń maseczki obowiązkowo powinni nosić również posługujący w czasie liturgii (służba liturgiczna, kościelny);

3. Osoby zbierające kolektę powinny obowiązkowo używać maseczki;

4. Obowiązek noszenia maseczek obowiązuję wszystkich stojących wokół kościoła – maksymalna liczba osób na zewnątrz to 150;

5. Obowiązek noszenia maseczek obowiązuje także na cmentarzu – dotyczy wszystkich, oprócz sprawującego posługę;

6. Obowiązek noszenia maseczek obowiązuje również w czasie bierzmowania, ślubów i chrztów – dotyczy wszystkich oprócz sprawujących posługę;

7. Przypominamy o obowiązku dezynfekcji rąk przed i po zakończeniu rozdawania Komunii świętej;

8. Zachęcamy wiernych do przyjmowania Komunii świętej na rękę;

9. Przypominamy o dezynfekcji konfesjonałów, klamek, poręczy i innych często dotykanych miejsc w kościołach i kaplicach;

10. Zachęcamy do zainstalowania przy wejściach do kościoła dozowników ze środkiem dezynfekcyjnym dla wiernych.

W związku z możliwością zakwalifikowania kolejnych powiatów i miast do strefy czerwonej Ksiądz Proboszcz jest odpowiedzialny za wypełnienie wszystkich obostrzeń z nich wynikających: W strefie czerwonej: możliwość zajęcia tylko 50% miejsc w kościele (zarówno w czasie liturgii jak i poza nią). Zgromadzenie wokół kościoła nie może przekraczać 150 osób – obowiązkowe maseczki.

Od 17 października 2020 roku będą obowiązywały nowe limity osób uczestniczących w uroczystościach rodzinnych (wesela, chrzciny, komunie, stypy): - w strefie żółtej (obecnie całe terytorium Polski) – 75 osób - w strefie czerwonej – 50 osób

ZARZĄDZENIE METROPOLITY KATOWICKIEGO W AKTUALNEJ SYTUACJI EPIDEMIOLOGICZNEJ Z DNIA 18 CZERWCA 2020 R

1. W związku z pojawiającymi się – w szeroko pojętej przestrzeni społeczno- kościelnej – zakażeniami koronawirusem i zachorowaniem na Covid-19, mając na uwadze zdrowie i życie wiernych, których otaczamy duszpasterską troską, oraz duszpasterzy, zwracam się do wszystkich z serdecznym apelem o konsekwentne i wytrwałe stosowanie się do zaleceń sanitarnych. Aktualnie chodzi o zasłanianie ust i nosa. Wskazanie to obowiązuje wszystkich uczestników liturgii z wyjątkiem celebransów. Przypominając zaś Zarządzenie z dnia 28 maja br., nadal zalecam wiernym przyjmowanie Komunii św. na rękę, a celebransom tę formę jej udzielania (p.2), o czym duszpasterze powinni systematycznie informować.

2. W związku z przypadkami zachorowania duchownych na Covid-19 i orzeczeniem wobec nich kwarantanny, zarządzam co następuje:

- stwierdzenie zakażenia i orzeczenie kwarantanny wobec duchownego i jego najbliższych współpracowników – podjęte przez kompetentne służby sanitarne (Sanepid)

– skutkuje w trybie natychmiastowym poddaniem się wskazaniom służb sanitarnych i koniecznością zgłoszenia tego faktu do dyrektora Wydziału Duszpasterstwa;

- w razie nakazu okresowego zamknięcia parafialnego kościoła, wiernym tej parafii udzielam dyspensy od obowiązku uczestniczenia w niedzielnej Mszy św. Równocześnie zachęcam, aby w miarę możliwości uczestniczyli we Mszy św. w kościołach parafii sąsiednich lub przeżywali Mszę św. dzięki transmisjom;

- po uzyskaniu zgody Sanepidu na ponowne otwarcie kościoła należy bezzwłocznie udostępnić świątynię wiernym i podjąć sprawowanie sakramentów przez duszpasterzy nie objętych kwarantanną (np. księża z dekanatu).

Bracia i Siostry!

W czasie zmagania się z zagrożeniami związanymi z trwającym stanem epidemicznym, szczególnego znaczenia w relacjach społecznych nabiera zasada solidarności, która konkretyzuje się poprzez budowanie wzajemnych więzi, gesty 1 pomocy, przyjaźni i miłości społecznej. Wyjątkową formą solidarności jest modlitwa, przede wszystkim udział we Mszy świętej. Wyrażając radość ze zniesienia limitu wiernych mogących uczestniczyć w zgromadzeniach religijnych, serdecznie zachęcam i zapraszam do udziału w Wielkiej Tajemnicy Wiary, która daje życie. Bądźmy wierni niedzielnej Eucharystii i świętowaniu niedzieli jako dnia Boga i człowieka! Wszystkich serdecznie zachęcam do wytrwałej modlitwy. Wołajmy nieustannie: Święty Boże, Święty Mocny, Święty Nieśmiertelny - zmiłuj się nad nami! Zgodnie z dotychczasową praktyką Zarządzenie należy umieścić w gablotce i na głównej stronie internetowej parafii.

† Wiktor Skworc Arcybiskup Metropolita Katowicki Katowice,

18 czerwca 2020 r. VA I – 53/20 2

Rozsądny Głos Parafianki.

Szczęść Boże.

Chciałabym podzielić się spostrzeżeniami z kościoła odnośnie stosowania się parafian do wymogu noszenia maseczek. Od kiedy powinniśmy w nich uczestniczyć w nabożeństwach, różnie z tym bywa, podobnie jak w sklepach i, jeżeli władza karze, na ulicy. Dziwi mnie ( a nawet mocno denerwuje ), że niektórzy noszą je na brodzie lub tylko na ustach. Lekarze mówią, że maseczka musi zasłaniać także nos, aby spełniała swoją rolę. Uważam, że osoby, które tak się zachowują ( byc moze mają przeciwwskazania ), powinny siedzieć albo stać zdala od innych wiernych. Widziałam pewnej niedzieli, że starszy pan siedział z dala bez maseczki, i to jest postawa właściwa A wiadomo, że maseczka na czyjejś twarzy chroni nie tyle jej właściciela, ile innych.

Ci niepokorni narażają się sami, a również nie wiadomo, czy nie zakażają. A bardzo przykre jest to, że zachowują się tak również osoby zaangażowane mocno w życie parafii, młode, z założenia świadome. Bo starszym, którzy niekoniecznie wszystko z tego rozumieją, nie dziwię się, choć to głównie oni powinni się chronić. Również niektórzy ministranci, chłopcy "na świeczniku", noszą maseczki na brodzie!!!

Tyle się o tym mówi z ambony, czyta się komunikaty księży biskupów, a do niektórych nie dociera. Wiem, że niektóre osoby, którym źle się oddycha przez maseczkę, jednak stosują się do tego wymogu, bo są posłuszne i odpowiedzialne. Zresztą, komu w maseczce dobrze? Śpiewać się nie da, uśmiechać do innych też nie bardzo. A mimo to większość z nas się męczy, bo chodzi o nasze zdrowie. I o to chodzi - przecież to taka nowa, trudna forma miłości bliźniego. Daj Boże wzajemnej, chociaż w kościele.

Tyle moich przemyśleń. Od Księży zależy, czy zechcą zrobić z nich jakiś użytek. Chciałabym w kościele czuć się bezpiecznie i skupić się na modlitwie, a nie denerwować się. Wiem, że moje stanowisko nie jest odosobnione.

Pozdrawiam serdecznie cale probostwo i zdrowia życzę. M.S.

 

Rada Społeczna przy Arcybiskupie Metropolicie Katowickim GŁOS O PRZYSZŁOŚCI GÓRNEGO ŚLĄSKA

Restrukturyzacja górnictwa już od kilku dekad jest elementem górnośląskiej rzeczywistości. Jednak skala i tempo dyskutowanych obecnie projektów są odbierane przez wielu mieszkańców Górnego Śląska jako zamiar destrukcji przemysłu węglowego i zamach na śląską tożsamość. W tak skomplikowanej sytuacji społecznej, od której rozwiązania zależą losy naszego regionu, Rada Społeczna przy Arcybiskupie Metropolicie Katowickim zabiera głos w kwestii przyszłości Górnego Śląska.

Rada nie rości sobie prawa do oceny czy do wskazywania jednoznacznych rozstrzygnięć o charakterze technicznym. Pragnie jedynie zwrócić uwagę na kilka ważnych kwestii, odnoszących się do zagadnień gospodarczych, społecznych i kulturowych. Jest to głos podyktowany troską i nadzieją, który nie zamierza ani odwoływać się do resentymentów, ani roszczeniowo domagać się przywilejów. Stanowisko Rady Społecznej to wołanie z Górnego Śląska o dialog i merytoryczną dyskusję nad przyszłymi losami regionu i jego mieszkańców.

+++

Problem, przed którym stoją mieszkańcy Górnego Śląska, to nie tylko kwestia przyszłości przemysłu wydobywczego i energetycznego, rozumianego jako zespół urządzeń o charakterze technicznym, finansowym i organizacyjnym, lecz przede wszystkim przekonanie, że planowane zmiany w niewystarczający sposób łączą się z kompleksową restrukturyzacją całego regionu. Restrukturyzacja górnictwa nie powinna być celem, lecz istotnym narzędziem i okazją do szerszej refleksji nad przyszłością całego Śląska.

Mimo ogromnej skali dotychczasowych reform górnictwa na Górnym Śląsku można mówić o pozytywnych aspektach rewolucji postindustrialnej, która już dokonała się w regionie. Chociaż w ostatnich latach znaczenie przemysłu wydobywczego systematycznie maleje, to jednocześnie rozwijają się alternatywne gałęzie przemysłu. To zjawisko widoczne jest również w zmieniającym się krajobrazie górnośląskim, w którym obok szybów kopalń coraz częściej pojawiają się znaki znanych marek europejskich i globalnych, jak również dynamicznych i nowoczesnych firm krajowych. Doświadczenie ostatnich dziesięcioleci wskazuje, że przynajmniej w aspekcie tworzenia nowych, niezbędnych kompetencji mieszkańcy Górnego Śląska konstruktywnie odczytali i wykorzystali szanse, które niosły przekształcenia. Jednak planowana restrukturyzacja regionu powinna być poprzedzona procesami inwestycyjnymi w nowe technologie, tworzeniem nowoczesnych centrów wzdłuż ciągów komunikacyjnych, wsparciem dla lokalnych inicjatyw, ułatwieniami administracyjnymi, aby ten kapitał ludzkiej przedsiębiorczości nie został zmarnowany, lecz pomnożony.

Dzisiaj Kościół podziela troski przede wszystkim ludzi znajdujących w górnictwie i w branżach z nim powiązanych podstawowe źródła utrzymania. Oni zaś obawiają się tego, czego nie znają lub nie rozumieją. Skomplikowane pojęcia z obszaru ekonomii, gospodarki czy biznesu (np. ustabilizowanie rentowności i płynności finansowej przez dostosowanie produkcji do potrzeb rynku, kontynuacja integracji górnictwa z energetyką, zapewnienie pokrycia krajowych potrzeb, inwestycje w dotarcie do nowych złóż, poprawa efektywności wydobycia etc.) nie są kluczem do zrozumienia transformacji, której mieszkańcy Górnego Śląska powinni być podmiotem, a nie przedmiotem.

Każda, nawet najtrudniejsza reforma jest możliwa do przeprowadzenia pod warunkiem społecznej zgody co do jej celów i etapów realizacji. Tego wymagają także zasada poszanowania godności człowieka i status obywatela. Pragniemy wskazać, że obecnie skala i czas oddziaływania społecznego planowanych zmian w sektorze górnictwa węgla kamiennego i w całym regionie nie są powszechnie znane. Tymczasem to właśnie trudny do oszacowania koszt koniecznych zmian społecznych jest jedną z tych kwestii, które najbardziej niepokoją mieszkańców Górnego Śląska. Stąd postulat o większą dostępność i przystępność programów dla sektora górnictwa węglowego i dla regionu oraz ich korekt i uaktualnień. Wraz z końcem wydobywania węgla kamiennego, wokół którego przez ostatnie 200 lat zbudowana została tożsamość Górnego Śląska i jego mieszkańców, czeka nas przecież także głęboka przemiana kulturowa, która dotyka tak ważnego dla mieszkańców regionu etosu sumiennej pracy, rzetelności, solidarności i wytrwałości w przeciwnościach oraz umiłowania rodziny i wiary.

Oczywiście ten kod etyczny mieszkańców regionu również podlega ewolucji, a nieraz także destrukcji. Jednak Rada przestrzega przed manipulacją w przestrzeni śląskich wartości, co w medialnych przekazach nie jest niestety rzadkością. Na przykład w środkach masowego komunikowania nadal podtrzymywane są stereotypowe wyobrażenia mieszkańców Górnego Śląska – górników, chociaż multispecjalizacja stała się już faktem, a kolejne generacje realizują się w przestrzeniach nauki, kultury, sztuki, sportu, informatyki oraz wielu innych zawodów związanych z nowoczesnym przemysłem.

W związku z tym pragniemy zwrócić się do mediów zarówno krajowych, regionalnych, jak i lokalnych, aby informując, rzetelnie wypełniały swoje powinności w tym zakresie i pamiętały o wartości misji społecznej i kulturowej, do której są powołane. Poszerzenie kompetencji pracowników, wspieranie i rozwój czystych technologii węglowych, innowacyjność i poprawa bezpieczeństwa w kopalniach, dywersyfikacja przemysłowego wykorzystania węgla kamiennego, lecz także inicjowanie i prowadzenie debat nad przyszłością Górnego Śląska w Polsce i Europie, propagowanie aktywności w przestrzeni społeczeństwa obywatelskiego oraz jasne formułowanie wyobrażeń, marzeń i postulatów to tematy do dobrej publicystyki, na które Rada pozwala sobie zwrócić uwagę dziennikarzy i redaktorów.

Warto także podkreślać potencjał edukacyjny śląskich uniwersytetów i szkół wyższych. Kierunki kształcenia są ciągle dostosowywane do wymogów współczesnej gospodarki. Niezależnie od tego śląskie uczelnie wyższe wymagają jeszcze znacznego wsparcia finansowego, porównywalnego do innych ośrodków akademickich w kraju. Taką diagnozę stawia także Strategia Rozwoju Województwa Śląskiego konsultowana niedawno przez Radę Społeczną.

Z wielu względów o charakterze globalnym, krajowym i regionalnym restrukturyzacja przemysłu węglowego przez jego wygaszanie wydaje się nieuchronna. Jednak w imię sprawiedliwości, solidarności i zrównoważonego rozwoju proces ten należy mocniej połączyć z procesem wsparcia dla gmin górniczych, tak aby miasta powstałe na węglu i dla węgla, jako rekompensatę za ponoszone koszty i straty (także te ekologiczne) otrzymały postindustrialną infrastrukturę do wykorzystania na cele naukowe, edukacyjne, społeczne, kulturalne i komercyjne.

Odpowiedzialne oszacowanie skali, zaplanowanie i przeprowadzenie procesu zmian należy do zadań administracji państwowej jako właściciela sektora węglowego. Jak każdy odpowiedzialny właściciel powinna ona zatroszczyć się nie tylko o pomnażanie dobra mierzonego wartościami ekonomicznymi. Odpowiedzialność ta rozszerza się również na materialne i niematerialne dobra kultury, wytworzone przez wieloletnie funkcjonowanie przemysłu górniczego na terenie Górnego Śląska.

Szczególnym podmiotem tejże odpowiedzialności są ludzie. W tym wymiarze pomnażanie dobra wspólnego polega na zapewnieniu możliwości inwestycji tzw. kapitału ludzkiego, uwolnionego na skutek restrukturyzacji przemysłu węglowego, w taki sposób, aby korzyści dla społeczności dotkniętej tą zmianą były większe niż w przypadku kontynuacji działania tego przemysłu w obecnym kształcie.

Odpowiedzialne zaplanowanie i przeprowadzenie zmian wymaga rzetelnego opracowania i konsekwentnego wcielenia w życie kilku programów: 1) zagospodarowania uwolnionych na skutek restrukturyzacji zasobów z uwzględnieniem niezbędnych kapitałów, inwestycji i kompetencji, 2) przebudowy tych kompetencji, 3) stymulacji służących rozwojowi inwestycji w nowoczesnych sektorach gospodarki na terenie Górnego Śląska z uwzględnieniem walorów regionu i społeczności lokalnej, 4) wsparcia dla osób wykazujących trudności lub niezdolnych do podjęcia nowych zadań i nowych ról oraz 5) istotnego wsparcia dla śląskich uczelni wyższych.

Sukces społeczny i ekonomiczny procesu przekształceń na Górnym Śląsku może i powinien stać się stymulatorem rewolucji postindustrialnej w naszym kraju, a jego warunki to: 1) upowszechnienie wiedzy o celach i poszczególnych etapach planowanych przekształceń, 2) ich ewolucyjne wprowadzanie w życie (długofalowe rozłożenie realizacji w czasie) oraz 3) konsensus polityczny, gwarantujący kontynuację zaplanowanych zmian, konsekwencję i właściwe wykorzystanie środków na ich przeprowadzenie.

+++

Rada Społeczna apeluje do rządzących naszym krajem o odpowiedzialne przeprowadzanie procesu zmiany i wyraża nadzieję, że zagrożenia czy konflikty mogą zostać nie tylko zażegnane, ale przekute w szansę przede wszystkim dla tych, którzy dziś najbardziej się obawiają o przyszłość swoją i własnych rodzin.

Apeluje także do parlamentarzystów reprezentujących wielomilionowa rzeszę mieszkańców Górnego Śląska o aktywny udział, w łączności z wyborcami, w procesach legislacyjnych dotyczących przyszłości regionu, a tym samym o roztropne zarządzanie i rozporządzanie procesem nieuchronnej zmiany.

Rada kieruje apel do samorządowców, zwłaszcza gmin i powiatów górniczych, o konsekwentną współpracę w przekształcaniu nieruchomości postindustrialnych na cele stymulujące rozwój lokalny i otwartość na nowe inwestycje, przygotowanie pod nie terenów i ułatwienia dla inwestorów. Konieczna jest również właściwa polityka senioralna.

Rada Społeczna apeluje także do strony społecznej – do związków zawodowych, by zachowały świadomość, że w świetle katolickiej nauki społecznej ich obowiązkiem jest nie tylko obrona praw pracowniczych, lecz także partycypacja, konstruktywne włączenie się w programy restrukturyzacji i modernizacji.

W perspektywie obchodów 100-lecia powstań śląskich i włączenia w 1922 roku części Górnego Śląska w granice odrodzonej Polski warto pamiętać, że przed wiekiem był to jeden z najnowocześniejszych regionów przemysłowych Europy, bogaty nie tylko w zasoby naturalne, lecz przede wszystkim w ludzi, których wiara, duma, godność, wyobraźnia, kreatywność i etos pracy są do dziś mocnym fundamentem tożsamości kolejnych pokoleń. Pamięć o tym wyznacza nam sposób myślenia i troski o przyszłość Górnego Śląska.

Rada Społeczna przy Arcybiskupie Metropolicie Katowickim

Katowice, 21 września 2020 roku

SŁOWO PRZEWODNICZĄCEGO KONFERENCJI EPISKOPATU POLSKI DO GÓRNIKÓW W SYTUACJI PANDEMII

W ostatnich dniach dochodzą do mnie informacje o trudnej sytuacji epidemicznej na Śląsku. W imieniu wiernych i pasterzy Kościoła katolickiego w Polsce chciałbym zapewnić o naszej duchowej łączności z wszystkimi górnikami i ich rodzinami, zwłaszcza z tymi, których bezpośrednio dotknęła epidemia. Górnicy wielokrotnie udowodnili swoją miłość do Polski i do Kościoła, dlatego dzisiaj chcemy Was zapewnić – nie jesteście sami!

Od Bałtyku, po Tatry zapewniamy o naszej solidarnej modlitwie w Waszych intencjach. Wasza pracowitość, wytrzymałość, uczciwość, solidarność, a jednocześnie wiara i pokora wobec Stwórcy i stworzenia, to tylko niektóre elementy etosu górniczej służby. Ufam, że te cechy pozwolą wszystkim górnikom przetrwać ten trudny czas, wrócić do sił i pełnego zdrowia.

Dziękuję również wszystkim górnikom, którzy wyzdrowieli i oddają szlachetnie swoją krew dla ratowania innych chorych. Jednocześnie chciałbym wyrazić mój smutek i oburzenie wobec wszystkich niesprawiedliwych słów, które padały w ostatnich dniach wobec górników i ich rodzin. Wobec choroby i cierpienia jedyną postawą jest serdeczne współczucie, modlitwa oraz braterska pomoc w powrocie do zdrowia.

Niech święta Barbara wspiera wszystkich górników.

Szczęść Boże!

+Stanisław Gądecki Arcybiskup Metropolita Poznański Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski

Warszawa, dnia 18 maja 2020 roku

Wazony stojące u stóp figury Matki Bożej Fatimskiej wypełniają się w tym roku białymi różami.

 

Tak wyrażamy w miesiącu różańcowym wdzięczność Maryi. Chcemy, aby w tym miesiącu zrobiło się biało od kwiatów przy Jej figurze. Dlatego uczestnicy Nabożeństw Różańcowych z białymi różami w ręku, idą przed Jej fatimską figurę, aby złożyć tam swoją intencję różańcową, a także cząstkę siebie i cząstkę swojej rodziny.

Białe Róże "czekają" na nas każdego dnia przed Różańcem (17.15). Umieszczone są z tyłu koscioła w krzyształowym wazonie na stoliku nakrytym białym obrusem. Każdy, kto tylko zechce może wziąć białą różę (składając dobrowolną ofiarę), i zanieść ją przed ustawioną obok ołtarza figurę Matki Bożej Fatimskiej. Będzie nasz osobisty i widzialny znak podziękowania Maryi za jej miłość i opiekę nad nami.

Moża także ofiarowć Maryi białą różę w imieniu kogoś za którego chcemy się w danym dniu szczególnie pomodlić, a kto nie może być obecny na Różańcu. Jest np. w naszej rodzinie poważnie chora osoba, chcemy aby nasza córka zawarła szczęśliwe małżeństwo, albo też od lat prosimy Boga, aby syn, mąż... przestał pić wódkę.

Wszystkie te intencje możemy omodlić na różańcu, pieczętując naszą wiarę i nadzieję składaną przez siebie Matce Bożej białą różą. Drodzy Parafianie. Pokażmy w tym roku, niełatwym z powodu koronawirusa, że Matkę Bożą, naprawdę kochamy i że, jesteśmy wdzięczni za Jej orędownictwo i opiekę nad nami.

Ta młoda parafialna akcja modlitewna, ma dopiero 3 dni. Jednak ufam, że znajdzie pozytywny oddźwięk u wielu parafianin. Wręczamy białe róże Matce Bożej, podobnie jak tu, na ziemi, kwiatami wyrażamy wdzięczność matce, żonie czy innym bliskim kobietom. Chcemy, aby biała róża - symbol wdzięczności duchowej, wyraziła się przede wszystkim w postawie serca i w modlitwie.

Zapraszamy Was do kościoła na Nabożeństwa Różańcowe, którą niosą wszystkim ludziom nadzieję, że czas pandemii kiedyś się skończy. Pamiętajmy, że wdzięczność Matce Bożej trzeba pielęgnować, bo Maryja nigdy nie odstępuje od nas, gdy Jej przyzywamy. Dodatkowo w geście składania białej róży - w tym geście miłości wobec Maryi - istotne znaczenie ma wymiar jeszcze wspólnotowy. Bardzo ważne są indywidualne formy wdzięczności, ale dodatkową wymowę mają te, czynione jako wspólnota parafialna. Poprzez mały gest, ofiarowanej białej róży, dziękujemy Matce Bożej za Jej obecność nie tylko w życiu osobistym, ale także w życiu naszej wspólnoty parafialnej. Okazujemy Jej po prostu miłość, że tak wiele łask tu doświadczamy. Ci, którzy przynoszą dzisiaj Matce Bożej białe róże, mają tę wdzięczność wypisaną na twarzach, a na pewno w swoich sercach.

Niech zatem nasza modlitwa różańcowa i biała róża staną się podziękowaniem Matce Bożej za Jej obecność i za Jej schronienie, które możemy znaleźć w Jej Niepokalanym Sercu.

proboszcz.

ROZPORZĄDZENIE EPISKOPATU POLSKI W SPRAWIE UJEDNOLICENIA MODLITW 2020

Proponowana ujednolicona wersja modlitw, które będziemy odmawiali podczas Nabożeństw Różańcowych:

1. Pozdrowienia Anielskie

Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą. Błogosławionaś Ty między niewiastami i błogosławiony owoc żywota Twojego, Jezus. Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami grzesznymi, teraz i w godzinę śmierci naszej. Amen.

2. Akt strzelisty „O mój Jezu”

O mój Jezu, przebacz nam nasze grzechy, zachowaj nas od ognia piekielnego, zaprowadź wszystkie dusze do nieba i dopomóż szczególnie tym, którzy najbardziej potrzebują Twojego miłosierdzia.

3. Uwielbienie Trójcy Świętej

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu. Jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.